چرا سربازی خوشایند نمی شود؟
اخبار خوشایندی از نظام وظیفه به گوش رسید و بسیاری از دشواری های سربازی کاسته شد و به همین دلیل باید از مسئولان نظام وظیفه و نمایندگان مجلس کمال تشکر را داشت که به سوی بهبود و اصلاح سربازی حرکت می کنند. اما علی رغم این اصلاحات که باز هم بابت آن باید تشکر کرد، نمی توان گفت که سربازی خوشایند شده است! چراکه بزرگترین مشکل سربازی که باعث ناخوشایندی سربازی شده در هیچ یک از این اصلاحات وجود ندارد.
فرض می کنیم که اولا تمام اصلاحات صورت گرفته در قانون به بهبود منجر شود و ثانیا به درستی و به نحو موثری اجرایی شوند. اما بی تردید هیچ کدام از این اصلاحات سربازی را خوشایند نخواهد کرد!
مهمترین مشکل سربازی، اجباری بودن است. یک جوان "مجبور" است و این اجبار به انحاء مختلف خود را نشان می دهد: او باید "18 ماه" از عمر خود را در "زمانی" که برایش تعیین می شود، در "مکانی" که برایش تعیین می شود و به "کاری" که برایش تعیین می شود، بپردازد و تخطی از این اجبار هم محرومیت از بسیاری از حقوق اجتماعی را به دنبال دارد.
به نظر می رسد تا زمانی که این اجبارها وجود دارد سربازی خوشایند نخواهد شد.
راه حل
ممکن است پرسیده شود که راه حل چیست؟ به هر حال امنیت کشور عزیزمان به کوشش و تلاش همین سربازان وابسته است و اینان هستند که امنیت کشور را پاس می دارند.
پاسخ آن است که می توان امنیت را در کشور به نحو بسیار موثر و کارآمدتری و به کمک ارتش حرفه ای تامین کرد. ارتش حرفه ای شیوه ای نوین برای اداره کشور است که بر سربازی داوطلب و نه اجباری مبتنی است و به دلیل انگیزه بالای سربازان داوطلب در قیاس با سربازان مشمول یا اجباری کارایی و کارآمدی بسیار بالایی دارد و به همین دلیل در اکثر کشورهای دنیا (۱۱۰ کشور جهان) اجرایی شده است.
البته به دلیل حساسیتهای مربوط به امنیت ملی، بسیاری از کشورهایی که ارتش حرفه ای ایجاد کرده اند، حق فراخوان سرباز وظیفه را در شرایط اضطراری مانند جنگ برای ارتش محفوظ داشته اند تا ارتش در این زمانها انعطاف و آمادگی خود را در حد مطلوب نگه دارد.
به امید روزی که سربازی در ایران به معنی واقعی خوشایند شود.